Kırık Aynalar Şiiri - Hamit Atay

Kırık Aynalar

Her baktığımda yüzüm değil,
Yüreğim parçalanıyor aynalarda.
Cam kırıkları gibi keskin anılar,
Avuçlarımda kanayan yaralarda.
Bir yanım hâlâ seninle gülüyor,
Bir yanım senden kalan küle dönüyor.
Gözlerimdeki ışık sönüyor ağır ağır,
Kırık aynalar bana yalnızlığımı söylüyor.
Ne zaman umut kursam içimde,
Bir gölge düşüyor tam ortasına.
Gülüşlerim yarım kalıyor,
Hayallerim çarpıyor soğuk duvarlara.
Kırık aynaların önünde duruyorum,
Bin parçaya bölünmüş yüzümle.
Her parçada ayrı bir hikâye,
Her parçada ayrı bir sitem gizli gizli.
“Sevilmedin” diyor bir parça,
“Unutulacaksın” diyor diğeri.
Ben ise kırık dökük hâlimle
Hâlâ seni sevmeye direniyorum gizlice.
Zaman, bana düşman kesilmiş,
Hatıralar zincir olmuş ayaklarımda.
Çıkmak istiyorum bu karanlık odadan,
Ama aynalar sarıyor dört bir yanımda.
Sesim yankılanıyor boşlukta,
Kırık aynalar kahkahamı boğuyor.
Ben sustukça suskunluğum büyüyor,
Ben ağladıkça gölgem bana ihanet ediyor.
Ey kırık aynalar,
Söyleyin bana,
Bunca parçanın arasında
Hangisi gerçek, hangisi yalan bana?
Yüreğimdeki acıyı saklayamam,
Çünkü her bir parça ayrı ayrı anlatıyor.
Ve ben kırık aynaların önünde,
Kırılmış bir ömürle ayakta durmaya çalışıyorum…
Hamit Atay