Yorgunluğumda gizlediğim hüznümü yastığıma dökerim.
Git yastığıma sor ansızın kalkıp, hıçkıra hıçkıra ağladığımı.
Git yorganıma sor titreyen bedenimin çırpınışlarını.
Ben mi sevmiyorum!
Anlatsın yatak odamdaki ayna, kanlı gözlerimden çıkan alevleri.
Anlatsın sana çoban yıldızı seni saatlerce düşündüğümü.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta