Hanımelinin saçları ateşböcekleriyle
doluydu. Küçük bir yastık daha koydu
pervaza. Beklemeye koyuldu. Ayak
uydurmaya çabalıyordu, yüreğinin
vuruşlarındaki sese, ağacın yanıp
sönüşlerindeki sessizlik.
Sabah
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta