Kırgınım.Herşeye dayanıyor oluşuma, kopan fırtınada yelken açtığım denize, gülünce yüzümde oluşan izlere,beni güçlü olmak zorunda bırakan herkese, kırgınım.yaşadığım zorlukların üstesinden gelişime,sonbaharda teselli verdiğim ağacın gölgesine, yaprakları tek tek topladığım için ellerime, üstünü yıldızlarla örtüğüm gecenin karanlığına,en çokta kendime, kırgınım hep kimseyi kırmamak için kendime olan kırgınlığımada kırgınım kimsesiz oluşuma,kimselerle olmayışıma,yine kendimle başbaşa kendime kırgınım.
Sen içerdeyken ben
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim
Devamını Oku
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta