Kırgınım.Herşeye dayanıyor oluşuma, kopan fırtınada yelken açtığım denize, gülünce yüzümde oluşan izlere,beni güçlü olmak zorunda bırakan herkese, kırgınım.yaşadığım zorlukların üstesinden gelişime,sonbaharda teselli verdiğim ağacın gölgesine, yaprakları tek tek topladığım için ellerime, üstünü yıldızlarla örtüğüm gecenin karanlığına,en çokta kendime, kırgınım hep kimseyi kırmamak için kendime olan kırgınlığımada kırgınım kimsesiz oluşuma,kimselerle olmayışıma,yine kendimle başbaşa kendime kırgınım.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta