Kırgınım.Herşeye dayanıyor oluşuma, kopan fırtınada yelken açtığım denize, gülünce yüzümde oluşan izlere,beni güçlü olmak zorunda bırakan herkese, kırgınım.yaşadığım zorlukların üstesinden gelişime,sonbaharda teselli verdiğim ağacın gölgesine, yaprakları tek tek topladığım için ellerime, üstünü yıldızlarla örtüğüm gecenin karanlığına,en çokta kendime, kırgınım hep kimseyi kırmamak için kendime olan kırgınlığımada kırgınım kimsesiz oluşuma,kimselerle olmayışıma,yine kendimle başbaşa kendime kırgınım.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta