Benim en onulmaz yaralarımı ,
Yaralarını sardıklarım açtı,
Artık beni hiç kimse inandıramaz
Üzgün insanların, düzgün insanlar olduklarına...
Kırıldım, belki hayata, belki de bizzat kendime.
Belki hiç alışamadığım fırıldak yalan dünya ya,
Belki de kıymet bilmeyen her şeye ve de herkese,
İzin ver hey ağam ben de gideyim
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma
Devamını Oku
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta