Kırılmışım dağılmışım
Bir çocuğun kahkahalarıyla farkında olmadan
Ezdiği yapraklardan farksızım
Değişmişim küllerimden doğsmamış toparlanamamışım
Yaralarımı yaralarımla kapatmışım
Kendimde boğulmuşum
Acıdığım her hikayede
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta