Ey gönül!
Kavmim tarafından soykırım gördüm,
Kalleşçe sırtımdan vurulmuşum ben!
Feryâdımı hece hece hep ördüm,
Nankörlerce hâin görülmüşüm ben..
Kerbelâ'yı tattım necip milletten(!)
Yalakalık yapan câhil illetten(!)
Bir türlü çıkmıyor ondan zilletten,
Paramparça olup kırılmışım ben..
Eşim dostum dedim, zâlimi tuttu;
Çünkü dini - milli gazla uyuttu,
Yalan sözleriyle zirâ avuttu...
İhânet yaşamış, darılmışım ben..
Mekke'li müşrikle benzerlik çokmuş,
Hak, hukuk, adâlet umrunda yokmuş,
Atalardan kalma dinleri kokmuş;
Yerinden yurdundan sürülmüşüm ben..
Aidiyet duymaz Tarsûsî gayrı,
Geçmişteki mâsum anılar ayrı!
Kavmimin kendine kalmamış hayrı,
Cehâletinden ne yorulmuşum ben...
"Adem KAÇAR - 27/01/2026"
Adem KaçarKayıt Tarihi : 30.1.2026 18:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!