O şehrin salıncakları düşürdü çocukları
İtfaiyecileri sözleştiler yangınla
Irmağının kıyısına çadır kuramam artık
Elimi uzatamam kapı tokmaklarına
Çarşafları kirli artık, yatamam otelinde
Çaylarını içemem bildik park kahvesinin
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Yitirdiklerimiz kaybettiklerimiz kimi zaman duvarımızda asılı bir ceyaln derisindedir kimi zaman kanatları yolunmuş talan edilmiş sığınağımızın dağlanan yırtıklarındadır.Hem ondan değil midir güzleri Ankara'nın kızıl ağladığı...Hocam sevgilerimle..
tebrikler, başarılarınızın devamını dilerim..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta