Bu üzgün yüz senin değil mi?
Yoksa ben de mi sana taşınmıştım?
Ben de mi seni göğüne, tırmanmıştım?
Yok ama yok,sen hiçbir yerde kalmamıştın...
Ve ben göğsüne hiç mi hiç, yaslanmamıştım.
Ve hiç sen de gözyaşlarım kurumamıştı.
Hiç de seninle gülüşmelerimiz olmamıştı.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta