Ey sevdiğim seni kırmamak için kırdım kendimi,
Derelerden akan, seller gibiyim, yıktım bendimi,
Şah-ı Nakşibent Hazretleri, atar kâlbe kemendi,
Ey sevdiğim seni kırmamak için kırdım kendimi,
Derelerden akan, seller gibiyim, yıktım bendimi...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta