Bir yel vurdu kırdı geçti dalımız bizim
Bundan sonra bozuk çalar sazımız bizim
Kadir mevlam böyle yazmış yazımız bizim
Ne de yapsak hafiflemez acımız bizim
Ne gül kaldı bahçemizde söküldü bizim
Ne meyvemiz dalda kaldı döküldü bizim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta