Bir daha yazılmaz satırlar belki
Defteri kalemi eli kırdılar
Avazımı duysa hatırlar belki
Sazım da mızrabı teli kırdılar
Aklar düşürdüler siyah saçıma
Neler duydum neler attım içime
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta