Kırda, kırık dökük kır çeşmesinin.
Gölgesinde oturup, suyundan içtim.
Silinmiş yol izleri, boy atmış otlar.
Yıllar öncesinde, önünden geçtim.
O zamanlar daha, küçük çocuktum.
Kelebekler uçardı, mordu çiçekler.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta