Bir taş kovuğundan güneşten yana,
Uzatmış başını, kırda bir çiçek.
Rüzgarın nağmesi, dönmüş figana,
Gizlidir halleri, sırda bir çiçek.
Bahtı açılmamış dumandan pustan.
Çevresi harabat, ne bağ ne bostan.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Yaradan ne güzellikler yaratmış bakmasını bilen görür, yoksa bakmasını bilen kederlerle yaşar ölür. Güzel bir şiir tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta