Bir taş kovuğundan güneşten yana,
Uzatmış başını, kırda bir çiçek.
Rüzgarın nağmesi, dönmüş figana,
Gizlidir halleri, sırda bir çiçek.
Bahtı açılmamış dumandan pustan.
Çevresi harabat, ne bağ ne bostan.
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Yaradan ne güzellikler yaratmış bakmasını bilen görür, yoksa bakmasını bilen kederlerle yaşar ölür. Güzel bir şiir tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta