Bir taş kovuğundan güneşten yana,
Uzatmış başını, kırda bir çiçek.
Rüzgarın nağmesi, dönmüş figana,
Gizlidir halleri, sırda bir çiçek.
Bahtı açılmamış dumandan pustan.
Çevresi harabat, ne bağ ne bostan.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Yaradan ne güzellikler yaratmış bakmasını bilen görür, yoksa bakmasını bilen kederlerle yaşar ölür. Güzel bir şiir tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta