Dün görmüşler seni
Oturmuş bir bankta ağlıyormuşsun
Sanki o güzel günleri hatırlıyor
Ve yaptığın hatalardan
Pişmanlık duyar gibi ağlıyormuşsun.
Ağlama KIRÇİCEĞİM
Çünkü hayat ağlamayacak kadar insafsız değil
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta