Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
guzeldi....
acının, sancının, yetmezliğin kırbacı kadındaki..şaklıyor gecede, gibi...düş gibi...
kutlarım şair yüreği...
ısıtacak kalbin beklediğindeydi ufka takılı gözleri
mahmur bakışlı yarınlardan koştu
sarıldı gelenin uzak gölgesine
sevişti kadın.....
Bu kalemi tanidigima sevindim....
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta