Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok güzel bir anlatım kutlarım yüreğinize kaleminize sağlık saygı ve selamlar efendim esen kalın
Bağban...
Bağın kalmadığı yerde, bahçıvan ne yapsın?
Maalesef...
Kalmadı İnci Hanım...
"Özümüzü" yitirdik biz!
Dünü kaybettiğimiz gibi, yarınlarımız da ipotekli artık!
"Özlemle" okudum..
Tebrikler Efendim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta