Kırılmış beli ile doğrulmaya çalışıyor vakit
Ayazında yirmi dört saatlik heceden
Ben sana hep çeyrekte kalmışım...
Yırtılıyor gök dediğin kubbe
Vefasız yolcuları ağırlamakta umut
Bu yağmur,bu havalar ve bu gece
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel dizelerdi.Kaleminizi kutluyor ve paylaşımlarınızın devamını diliyorum.Sevgi ve selamlar...
teşekkürler canan ve nazan hanım
Nice geceler dökülür üzerine.. Nice ateş çemberinden geçer yaralı yürek. zamana yenilir sevdalar..
Çok güzeldi. Tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta