zincirlerini kır; aç bağrını rüzgara karşı
koş kıraç bayırlarda dere tepe göz erimi.
umudum var bu ezimlerin biteceğine
ben de birgün toprakla haşır neşir olacağım
büyükçe bir bahçeye fidanlar ekecek
yalnızca onların tasasını çekeceğim
göreceğim kocaman ağaç olduklarını
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta