Kır Papatyası Şiiri - Yorumlar

Hayat duygusal insanlara daha acımasız, mülteci gibiyim.
Sanki karanlıkta daha sadeyim, gözlüklerimi çıkarttığımda ise daha kör..
Ama daha sağlam kulaklarımla duyuyorum sanki çirkin sesleri.
Sanki gökyüzünde oturuyorum, öpmek istiyorum yıldızları gece mavisi yanağından.
Sadece mavi olsa gökyüzü utandırmaya yeter bizi..
Uzak bir deniz kıyısında anlatsam kendimi.
Dudaklarında deniz kokusu, kirpiklerinde tuz.