Ben İzmir deryasında bir karış kuru toprak
Sense sinemde açan rengarenk kır çiçeği
Dur zaman, akma şimdi, düşme takvimden yaprak
Meylim bahara değil sanadır kır çiçeği
Yokluğun kara kıştır dört bir yanım kar boran
Kimsesiz, terk edilmiş, öksüz bir çocuk gibi
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Teşekkürler Çöl Şulesi :)
Teşekkürler efendim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta