Bir kendime kahpeyim ben kalleş hayat-ı makamda
Bir de erkek kahpesi şu kalleş hayata.
Bir kendime küstüm, gözümden akan kahkahalarla
Bir o beni ağlattığını sanan ahmaklara.
Bir kendime altın kurşun sıktım cam darağacımda
Bir de darağacımda kınnabımı tutanlara...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta