Queen Of The Deep Blue Şiiri - Köksal Çelik

Queen of the Deep Blue

Derin mavinin içinde kaybolmuş bir sessizlik var,
her dalga senin adını fısıldıyor kulağıma.
Suların koynunda saklı sırlar gibi,
her nefesin bir okyanus kadar derin.

Sen, derin mavinin kraliçesi,
gökyüzüne meydan okuyan bir fırtına gibi,
aynı zamanda yumuşak bir akşam dalgası…
dokununca ruhuma, zaman yavaşlıyor.

Beni sürüklüyorsun,
ama kaybolduğum her yerde
senin izlerini buluyorum.
Gözlerin, denizin dibindeki inci gibi parlıyor,
ve ben, o inciye ulaşamayan bir dalgıç.

Rüzgârlar sana yol gösterirken,
ben kıyıda bekleyen yalnız bir kayayım.
Ama korkmuyorum;
çünkü her çarpan dalga, seni bana biraz daha yakınlaştırıyor.

Belki bir gün
ben de mavinin derinliğine ineceğim,
seninle birleşen suların içinde,
ve artık kaybolan bir dalga değil,
derin mavinin bir parçası olacağım.

Sen, derin mavinin kraliçesi,
ben ise sana yazılmış bir şiir…
ve bu okyanus, bizim sessiz imzamız

Köksal Çelik