Gül kokan kınalı ellerinde açan şefkati,
Özledim,ah yüzüme bir sürsen annem.
Yandıkça içimden sönmeyen bu ateşi,
Söndürmek için ah,bir üflesen annem.
Sessiz rüyalarımda,hayalinle yaşarken.
Bahçende gülleri,bir koklasam annem.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta