Kınalı Eller
Tarih değildi aslında,
sen dokunduğunda başladı zaman.
Kınalı ellerin
kelimelerin arasından geçti,
masada duran sessizlik
yer değiştirdi.
Pencereden sızan akşam
yüzüne kondu usulca.
Sana bakmak,
önceden yaşanmış bir şeyi
yeniden hatırlamak gibiydi.
Konuşmadık.
Bazı yakınlıklar
sese ihtiyaç duymaz.
Gittiğinde
odada hiçbir şey eksilmedi
ama ışık
aynı yerden düşmedi artık.
Kayıt Tarihi : 3.3.2026 19:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!