susuz
yüreğimin şelalesi
sözcüğe akıyor yalnızca
yalnız
tefsirsiz bir sözcüğe
teninde kent soylu kokusu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ŞİİRSEL....GÜZELDİ. TEBRİKLER
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta