bana doğru koşarak gelen bir rüzgarın, kollarını bırakıyorum bütün gölgemi,
aklımı hırpalayan tüm bu esintilerin ardı, ıslak, gülen bir yağmur yükünde,
sükutsel sesler tümcesi, cümlelerin üstsüzlüğü, ifade fakir hanemde,
koşarak uzaklaşmıştım, düşerek dönüyorum kendime,
özümden eksiltip, kendimi harcatarak kazandırdığım tecrübeler,
kim bilir, şimdi hangi çirkin yüzün gözünde gülümseme.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta