Kan kırmızısı bürümüş gözlerimi, adım karalanmış
Günahlarımı konuşurken insanlar, sevaplarım unutulmuş
Yağmurlar yağmış krallığıma, herkes susmuş, güneş batmış
Sevgiyle kozasına giren tırtıl, nefretle kelebek olmuş
Ellerim uyuşuyor, kalbim zar zor atmaya çalışıyor
Kinimi içimde, 40 kat zincirlenmiş bir kafeste saklıyorum
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta