Sevgimin yerini kin aldı benim,
Hem kendini hem ismini yel aldı senin.
Öyle bir tükeniş tükendinki sen,
Hem ruhun hem bedenin, kül oldu senin.
.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Sevgimin yerini kin aldı benim,
Hem kendini hem ismini yel aldı senin.
Öyle bir tükeniş tükendinki sen,
Hem ruhun hem bedenin, kül oldu senin.
öylesine bir dörtlük, öylesine can alıcı ki!
kalemin gücü bu olsa gerek...
yine de sitem sevgiden doğar!
o güzel yüreğin asla kin tutabileceğine inanmıyorum,
tebrikler can abim!
her şeyin gönlünce olması dileğiyle,
saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta