İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Sevgimin yerini kin aldı benim,
Hem kendini hem ismini yel aldı senin.
Öyle bir tükeniş tükendinki sen,
Hem ruhun hem bedenin, kül oldu senin.
öylesine bir dörtlük, öylesine can alıcı ki!
kalemin gücü bu olsa gerek...
yine de sitem sevgiden doğar!
o güzel yüreğin asla kin tutabileceğine inanmıyorum,
tebrikler can abim!
her şeyin gönlünce olması dileğiyle,
saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta