Ödünç verse dar kafana ilaç, sürgün hakkını
Yakın etmez keramettik saklanma tasasını
Haylaz gözün dev cüsseye vuruvermiş başını
Karga mısın, baykuş musun, serçe misin, kimsin sen?
Yolda yürüyen gölgen sensiz yorulmadı mı hiç
Gece ay ışığı görmez olur, yoksullar hariç
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta