Yalnızlık ağacında kuruyan bir yapraksın sen
Sonbaharda Çöpçülerin söve söve süpürdüğü
Gözlerinin renginden esinlendiği topraksın üzerine basılan
Ölünce kavuşulacak olan
Ölünce değeri anlaşılan
Sen bana göre bir damla susun insanlığı yaşatan
Yaşattıkça boşa akıtılan
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta