Yalnızlık ağacında kuruyan bir yapraksın sen
Sonbaharda Çöpçülerin söve söve süpürdüğü
Gözlerinin renginden esinlendiği topraksın üzerine basılan
Ölünce kavuşulacak olan
Ölünce değeri anlaşılan
Sen bana göre bir damla susun insanlığı yaşatan
Yaşattıkça boşa akıtılan
Bir türkü yak...
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında
Devamını Oku
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta