Yalnızlık ağacında kuruyan bir yapraksın sen
Sonbaharda Çöpçülerin söve söve süpürdüğü
Gözlerinin renginden esinlendiği topraksın üzerine basılan
Ölünce kavuşulacak olan
Ölünce değeri anlaşılan
Sen bana göre bir damla susun insanlığı yaşatan
Yaşattıkça boşa akıtılan
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta