Sen kimsin ki beni uyarıyorsun?
Ben evvel çağda bir taûn-zedeyim!
İstemem ne şifâ ve ne de efsun
Sırtımda megavil kan revaneyim
Bilmezsin her sözün sırr-ı kelâmı
Dilden çıkar çıkmaz kılmaz adamı;
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta