acını kanatırcasına yıkılırcasına yaşadm diyemedim kmselere.
bagıra bağıra dolaştım sokaklarda..gözlerinin karasını sormadım geceye.
kaç tren geçti gönül rayımdan,kaç ucak havalanıp kaç otobüs yol aldı sert saçlarımdan..dur diyemedimm..
seni diyemedim..
yüz üstü düştüm yerlere avuçlarımda sıkıp toprağı tekrar ayağa kalktım ben sıvazladım kendi sırtımı.
ah etmedim ellrine.
bir ssızı damarlarımı zorlarcasına baskı yaparken göz bebeklerime ağlayamadım işte..
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta