Kilit vurdum kalbimin kapısına
Birdaha kimseye açmayacağım
Çizgi çektim anlının yazısına
Bir daha kimseye bakmayacağım
Ne güzel tanırım nede çirkini
Her birinin bir bir verdim terkini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çekilmez dert cektim kan ağlar içim
Takatım tükendi kalmadı gücüm
Kapattım kapımı topladım göçüm
Birdaha kimseye bakmayacağım
Çok güzel dizeler...
Temennimdir ki bunlar da gerçek olmasın
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta