Medea'nın ülkesi ne kadar da uzak.
Ah Lea, seni ne kadar özlüyorum.
Bir dalgayım, kumsala ulaşamıyorum.
Kumsala ulaşıpta,
beyaz köpüklere karışamıyorum.
Bir bayram düşünüyorum,
bir havalanıyorum, bir konuyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta