Kimsesizliğimize. Şiiri - Fehmi Tazegül

Kimse kimselere uzatmıyor elini.
Parayla pul yapmışlar islam dinini.
Anlıyamadılar bunlar senin kinini.
Kalmamış insanlık nede bir hatır.

Ömrümüzde biz görmedik saray.
Arkadaşım olur karanlıkta bana ay.
Haksızlıkları sende bir bir bir say.
Şikayetim var ey serinleten rüzgar.

Karşılık görmüyor açılan kolların.
Uzayıp gidiyor hep senin yolların.
Kiymeti yok fakirle yoksul canların.
Hoş geldin kimse sana demiyecek.

Fehmi.
Ekmek parası için uzunca yol giden.
Çocukları için kendilerini feda eden.
Güneş doğar yolsuzluk başlar erken.
Köpekler bile güler kimsesizliğimize.