Özgürlüğümüzü tutsak etmişiz biz,
Müebbet vermişiz gülüşlerimize,
Beyaz güvercinin ayağına sevdiğimize mektup değil taş bağlamışız biz.
Özgürce uçamasın diye.
Kilit vurmuşuz kalbimize Kimseyi sevmesin,
Yanlış insanları sevip kırılmasın diye, kalbimizi yok etmişiz biz,
Sonsuza kadar susmayı göze almışız, çok konuşunca da anlamadınız siz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta