Kimse anlamamıştı onları, terk edilen sessiz sokaklarda
Kimisi hayal kurardı, yaktıkları ateşle köşe başlarında
Tutunmaya çalışıyordu bazısı, umutla baktığı yarınlara
Bir el uzatılsa belki de, basmayacaktı bu şehirde ki mayınlara…
Onların tek hayaliydi belki de, onları düşünecek bir anne
Veya onlara saatlerce kızacak, sinirlenip vuracak bir baba
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta