Kimsesiz Hüzün Şiiri - Yorumlar

İbrahim Kaval
26

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Kimsesiz Hüzün...

Yüreğimin kuytusunda yeşeren o sessiz çiçek,
Adı konulmamış, rüzgârda savrulan kimsesiz hüzün.
Seni sevmek; karanlıkta bir yıldıza el sürmek,
Ve her sabah, yokluğunla uyanmak kadar hüzün...
Bir şehre sığmıyor artık içimdeki bu yangın,

Tamamını Oku

Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta