Kimsesiz dağların koynundayım,
Ne ses var ne nefes, rüzgar bile yorgun.
Diken açsa kimse görmez, gül solsa kimse bilmez,
Gönül yanar da dumanı tüter, kimse sezmez.
Bir taş gibi suskun, bir gölge gibi sönük,
Dertleşsem duvar dinler beni, insan anlamaz.
Dün bir fotoğrafta gözlerini gördüm
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde
Devamını Oku
İki uzak yıldız gibiydiler, dalgın
Bilsen neler anlattı bana, sessizce
Bir sevgiyle derinleşen bakışların.
Orda değildin sanki, bir başka yerde



