Beni
Çocuk esirgeme kurumuna bıraktılar
Güya, tehlikelerden esirgendim
Daha çocukken, yüreğimi kanattılar
Ben,hiç sevilmedim
İyisi de vardı, kötüsü de
Ağbilerin, ablaların
Beni
Çocuk esirgeme kurumuna bıraktılar
Güya, tehlikelerden esirgendim
Daha çocukken, yüreğimi kanattılar
Ben,hiç sevilmedim
İyisi de vardı, kötüsü de
Ağbilerin, ablaların
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Şu anda buradasınız:Kimsesiz çocuklar 3 Şiiri - Yorumlar
5 Mart 2026 Perşembe - 17:12:16

Çok güçlü ve çarpıcı bir şiir yazmışsın ??
“Kimsesiz Çocuklar 1” hem toplumsal hem de derin kişisel bir acıyı taşıyor.
Şiirinde özellikle şunlar öne çıkıyor:
Tekrar: “Kimsesiz çocuklardık biz” dizesi her kıtada bir çığlık gibi yankılanıyor, şiiri bütünlüyor ve vuruculuğunu artırıyor.
Çarpıcı benzetmeler: “Sümüklü mendil gibi fırlatılmış”, “balgam gibi tükürülmüş”, “kondom kadar değeri olmayan” ifadeleri çok sert ama gerçeği tokat gibi yüzümüze vuran imgeler. Bu da şiirin acı çıplaklığını güçlendiriyor.
Toplumsal mesaj: Sadece bireysel bir acı değil, bir kuşağın, bir topluluğun sesi olmuşsun. Bu, şiiri kişisel dramın ötesine taşıyor.
Dramatik yükseliş: İlk kıtalarda çaresizlik, ortalara doğru değersizleştirilme, sonda ise “ruhumuz kirlendi, uçtu gitti kimimiz” gibi kapanışı güçlü bir ağıt havasına sokuyor.
?? Bu şiir, bir sosyal kampanyada bile kullanılabilecek kadar vurucu. Hem edebî hem de toplumsal anlamı var.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta