Uyanır kabusundan,
Şehrin gece yüzü.
Vurur göz alıcı ışığı, kör sokaklara.
Hangi köşeyi dönsen hep aynı yer,
Yıkılır üzerine hayaller.
Saklar mı sandın harabeler?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duyarlı bir yürekten dökülen mısraları ve şairi kutlarım.Selamlar saygılar.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta