KİMSESİZ!
Okyanus okyanus kan damlıyor yurdumun gözlerinden,
Kimsesiz, çaresiz; umarsızca yağmalanıyor derinliklerden,
Yetim bakıyor, öksüz acısı içinde kurtarıcı bir el bekliyor
Karanlık, ışıklar söndürülmüş; talan, yağma dört bir yandan,
Korkaklar sürüsü, suskun… Adalet sökülüp atılmış yüreklerden.
Toprağın altı canlar dolusu kan, üstü yaşayan ölüler dolusu Vatan.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta