Bir hastane köşesine düştü kimsesiz
Herkez bağırıp çağırıyor o sessiz
Gözleri koridorda sahip aradı kimsesiz
Refakatçisini sordular o zaman öldü ecelsiz
Her üzgünü teselli ederdi o tesellisiz
Ümitleri tuz buz olmuş o kimsesiz
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta