Kimsesizliğin bağrında büyüdüm ben,
yanımda dost bildiğim kimsem yoktu
benden başka,
ne dost edindim ne kimseye güvendim,
bu hayatı nasıl yaşadım soranda olmadı.
Gün geldi aç kaldım gün geldi açıkta kaldım
bazen yağmurda ıslandım bazen kar altında üşüdüm.
Seziyorum ki kaçacaksın..
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende
Devamını Oku
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende




Gönlünüze sağlık Zafer Bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta