kimsesiz bir adam oturmus yol kenarina,
el acmis aglayarak allaha yalvariyordu,
birilerinden cektigi acilari yedigi darbeleri anlatiyordu,
yalvariyordu al benide kurtar su kötü kullarindan,
geri ver geri ver kaybettiklerimi diyordu,
aglayarak bagirarak haykiriyordu, kurtar cektigim acilardan,
bir ben kaldim su dünyada tüm sevdiklerimi aldin hayatimdan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta