Kimsesizler şehrinin yıkık ve harabe mahallesinde,
Sevgiyi arayan garip bir kimsesizdim ben..
Burada sevmek yasaktı,konuşmak hayal..
Yalan,iftira,ikiyüzlülük vardı..
Dürüstlük mü?
O da neydi?
Gülmek kısmen serbestti.
Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma, ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Devamını Oku
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma, ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta