Bakmayın yüreğimdeki yangına,kimseler söndüremez
Onu ateşliyen çıra uçtan başlamış reçinesi inmiş derine
Sarmış ateş birden tüm bedeni kaplamış hele dinlesene
Sus da gör alev sıcaklığını yaymış, elinle o ısıyı hissetsene
Buram buram ter döküyor o beden,gönlünden geçen
Tarımar olmuş gelmişi geçmişi tüm gözlerinin önünden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta